Als tijd begint te dansen: voorstelling POR (6+) door het collectief dOFt.

De nieuwste voorstelling POR (6+) van Collectief dOFt gaat tijdens het Krokusfestival 2026 in première. 

POR onderzoekt onze relatie met tijd en toont twee perspectieven: een oudere vrouw die vastzit in het verleden en terugblikt op haar succesvolle danscarrière en een jongeman die net verhuisd is en nog maar net aan het leven moet beginnen. Hoewel ze allebei ter plaatse blijven trappelen - de een vooruit, de ander achteruit - brengt net dat hen dichter bij elkaar. Gaandeweg porren ze elkaar uit hun eigen wereld en helpen ze elkaar terug naar het nu.

Jonas Vermeulen (tekst en regie) en Piet Van Dycke (choreografie), beiden deel van het artistieke team van Collectief dOFt, gingen in gesprek over het creatieve proces van POR.
Jonas: Deze voorstelling maakt deel uit van een drieluik. De eerste voorstelling, FOON (2023), vertrok vanuit een vergeten beroep: de telefoniste in de telefooncentrale. Tijdens onze zoektocht naar andere vergeten beroepen kwamen
we uit bij de ‘porder’. Dat is iemand die tijdens de industriële revolutie met een stok op de ramen tikte of erwtjes tegen
het glas blies om arbeiders wakker te maken voor hun shift. Dat beeld sprak ons enorm aan en werd de inspiratie voor
deze voorstelling. 

Piet: Van daaruit ontstond de vraag: hoe kan je elkaars tijd porren? Het gaat over elkaar wakker maken. Niet letterlijk, maar figuurlijk. Over iemand uit het verleden of de toekomst halen en samen meer in het nu zijn. 

Hoe ontstond het idee voor deze voorstelling? © Tim Liebaert
We wilden geen losse projecten maken, maar één groter geheel. Binnen choreografie werken we rond drie grote facetten: lichaam, tijd en ruimte, telkens met verbinding als centraal thema. FOON ging over de verbinding van het lichaam, POR gaat over de verbinding met tijd en de volgende voorstelling zal focussen op verbinding in de ruimte.

Hoe combineer je dans en theater in één voorstelling? Welke uitdagingen kwamen jullie tegen?
Jonas: Onze stijl is nu eenmaal een mengvorm van dans en theater. Ik vertrek vooral vanuit theater en Piet vanuit dans. Maar veel begint bij het samenstellen van het team. Zo kwamen we op Andrea Beugger en Marceau Ehrmann. Andrea
heeft veel affiniteit in dans én theater en hoewel Marceau een circusartiest is, wou hij eerst theaterspeler worden. Als hij beweegt, herken je een breed spectrum van disciplines en dat zie je uiteindelijk ook terug in POR.

Hoe zijn jullie op het idee gekomen om de voorstelling op een draaischijf te maken?
Piet: Ik was op zoek naar een manier om tijd te manipuleren. En vooral: kan je de tijd laten dansen? Zo kwamen we uit bij een gigantische, levende klok, waarbij de muren de wijzers zijn. Al snel ontstond het idee van de draaischijf. Spelen met tijd zit er nu letterlijk in en het decor is een extra personage geworden.